مقابله با موانع مداوم بازیافت هواپیما
بخش عمدهای از تلاشهای پایا در صنعت هوانوردی بر کاهش انتشار کربن با استفاده از مواد سبکتر و سوخت پایدار هوانوردی متمرکز شده است. یک بنیاد غیرانتفاعی که اخیراً تأسیس شده ، میخواهد توجه را به مزایای زیستمحیطی که میتوان از طریق سرمایهگذاری بیشتر در بازیافت هواپیماهای فرسوده به دست آورد، معطوف کند.
این بنیاد در سال ۲۰۲۳ توسط رئیس سابق انجمن بازیافت هواپیما تأسیس شد و میخواهد به دنیای هوانوردی کمک کند تا گامی در جهت عملکرد زیستمحیطی به جلو بردارد.
این سازمان بر ایجاد پلی بین صنعت هوانوردی و بخشهای بازیافت و تحقیقات برای بهبود این فرآیندها متمرکز است. این بنیاد میگوید که بازیافت هواپیما هنوز باید بر موانعی مانند پردازش مواد پلیمری تقویتشده با فیبر کربن، عبور از قوانین مربوط به حمل زباله و دستیابی به بازیافت واقعی غلبه کند.
ون هیردن مدیر بنیاد میگوید: بازیافت بسیار دشوار است. برخی افراد اگر قطعهای از هواپیما را به آویز یا جاکلیدی تبدیل کنند، از کلمه «بازیافت» استفاده میکنند، اما این بازیافت نیست بلکه استفادهی مجدد است، اگرچه خاطرنشان میکند که این کار بسیار بهتر از سوزاندن یا دفن زباله است.
هیردن میگوید تعیین اینکه از دیدگاه نظارتی چه چیزی زباله محسوب میشود و چه کسی مسئول رسیدگی به آن است، چالش بزرگ دیگری است که این صنعت با آن روبرو است. او میگوید: در اروپا، دلیلی وجود دارد که تعریف «ضایعات» از لحظهای شروع میشود که کسی تصمیم میگیرد هواپیما دیگر هواپیما نباشد. این قبل از آخرین پرواز است، بنابراین اگر یک شرکت هواپیمایی در یک کشور اروپایی مستقر باشد و بخواهد به مکانی در کشور دیگری پرواز کند که بتواند آن را از هم جدا کند، از نظر تئوری، آن پرواز میتواند یک پرواز حمل زباله در نظر گرفته شود.
این بنیاد از چندین پروژه برای مقابله با این نوع چالشها حمایت مالی کرده است. با توجه به اینکه فناوری باتری با ظهور هواپیماهای برقی برجستهتر میشود، این بنیاد تحقیق کرده که چه اتفاقی برای باتریهای جدا شده در حین تعمیر و نگهداری و جداسازی قطعات هواپیما میافتد و آیا آنها به صورت چرخهای پردازش میشوند یا خیر. این پروژه فرآیندهای مختلف بازیافت مورد استفاده برای انواع مختلف باتری را بر اساس ترکیب آنها و نوع مواد قابل بازیابی استخراج شده بررسی کرده است.
بنابراین نتیجه گرفته که فناوری بازیافت باید تکامل یابد تا انواع خاصی از باتری را به طور پایدار بازیافت کند و ضایعات تولید شده از فرآیندهای فعلی را کاهش دهد.
این بنیاد همچنین با مرکز هوافضای هلند روی پروژهای برای رسیدگی به مدیریت کروم شش ظرفیتی در آلومینیوم رنگ شده همکاری میکند، که خطرات زیستمحیطی و بهداشتی ایجاد میکند و مدیریت و حمل و نقل ایمن مواد قراضه را محدود میکند. در حالی که صنعت هوانوردی اکنون کروم شش ظرفیتی را کاهش داده یا حذف کرده است، هیردن میخواهد بر یافتن راهحلهایی برای انتخابهایی که دههها پیش انجام شده تمرکز کند.
این پروژه که تا سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت، با هدف تعیین خطر قرار گرفتن در معرض کروم شش ظرفیتی در هر مرحله از فرآیند جابجایی قراضه و بررسی روشهای کاهش آن انجام میشود. شرکای پروژه همچنین مقررات فعلی هلند و اتحادیه اروپا در مورد محدودیتهای شیمیایی را برای هرگونه شکاف یا اختلاف ارزیابی خواهند کرد.
ون هیردن همچنین به دنبال حمایت صنعت است تا به آن در ادامه ماموریتش پس از مرگش کمک کند. او میگوید: امیدوارم که هوانوردی نه تنها بر پول متمرکز باشد، بلکه بر نشان دادن این موضوع به جهان نیز تمرکز کند که میتوانیم عملکرد زیستمحیطی را نیز بهبود بخشیم. این حوزهای است که میتوانیم به راحتی در آن گام برداریم، اما این امر به بودجه اضافی نیاز دارد. اگر فروشنده [یک هواپیمای دست دوم] فقط به دنبال کسی باشد که بیشترین پول را بپردازد، برخی [خریداران] میتوانند بیشتر بپردازند زیرا مقررات زیستمحیطی محلی [آنها را ملزم نمیکند] که عملکرد زیستمحیطی خاصی را در مورد نحوه برخورد با مواد باقی مانده رعایت کنند. امیدوارم با داستان ما، بتوانیم آنها را تکان دهیم و آنها را وادار کنیم که نه تنها به این فکر کنند که چه کسی قرار است هواپیمای من را بخرد و برای آن چه هزینهای میپردازد؟ بلکه به این فکر کنند که با موادی که نمیتوانید دوباره استفاده کنید چه کار خواهید کرد؟
