مککینزی: فشار هزینه سوخت هوایی طولانی خواهد بود
طبق تحلیل مککینزی که در ۱۷ ژوئن منتشر شد، بازارهای سوخت هوایی حتی اگر ترافیک تانکرها از طریق تنگه هرمز افزایش یابد، ممکن است ماهها تحت فشار باقی بمانند و شکاف قیمت سوخت جت احتمالاً در حالی که موجودیها بازسازی میشوند و زنجیرههای تأمین جهانی عادی میشوند، بالا باقی بماند.
این شرکت مشاورهای اعلام کرد که اختلالات اخیر در خلیج فارس هم بر قیمت نفت خام و هم بر تأمین سوخت جت تأثیر گذاشته و شوک دوگانهای را برای خطوط هوایی ایجاد کرده است. پالایشگاههای خاورمیانه حدود ۱۴ درصد از تولید جهانی سوخت جت را تشکیل میدهند، در حالی که تولیدکنندگان بزرگ آسیایی از جمله چین، هند و کره جنوبی به شدت به واردات نفت خام خاورمیانه وابسته هستند.
مککینزی خاطرنشان کرد که شکاف قیمت سوخت جت از نظر تاریخی به طور متوسط حدود ۲۰ دلار در هر بشکه یا کمتر بوده است. با این حال در سال ۲۰۲۶ با کاهش تولید پالایشگاهها و محدودیتهای عرضه که همچنان بازار را محدود میکند، میتواند به طور متوسط بیش از ۵۰ دلار در هر بشکه باشد.
این گزارش حاکی از آن است که صادرات از پالایشگاههای خاورمیانه پس از بسته شدن عملی تنگه هرمز به شدت کاهش یافته است، در حالی که چندین کشور آسیایی پس از شروع درگیری، صادرات سوخت را تا حدی محدود کردهاند. موجودیها به جبران شکاف عرضه کمک کردهاند، اما موجودی سوخت جت آسیا به پایینترین حد خود در پنج سال گذشته رسیده است و موجودیهای اروپا با کاهش ذخایر فراساحلی مواجه هستند.
اگرچه شکاف قیمتی بالاتر، پالایشگاهها را به حداکثر رساندن تولید سوخت جت تشویق میکند، اما مککینزی هشدار داد که دولتها و شرکتها ممکن است حتی پس از از سرگیری ترافیک نفتکشها، به دنبال بازسازی موجودیهای استراتژیک باشند و این امر میتواند قیمتها را برای چند ماه بالا نگه دارد.
این شرکت اعلام کرد که شرایط فعلی برای خطوط هوایی چالشبرانگیز است اما بیسابقه نیست. قیمت سوخت جت همچنان پایینتر از سطوح تعدیلشده با تورمی است که بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مشاهده شد، زمانی که خطوط هوایی هنوز حاشیه سود خوبی داشتند.
تحقیقات ذکر شده توسط مککینزی نشان میدهد که خطوط هوایی معمولاً حدود ۷۰ درصد از افزایش هزینه سوخت را به مرور زمان به مسافران منتقل میکنند. از آنجا که سوخت تقریباً ۳۰ درصد از قیمت بلیت را تشکیل میدهد، دو برابر شدن هزینههای سوخت در نهایت میتواند منجر به افزایش حدود ۲۰ تا ۲۵ درصدی کرایهها شود.
این گزارش همچنین هزینههای اضافی ناشی از مسیرهای طولانیتر در اطراف حریم هوایی روسیه، اوکراین و خاورمیانه را برجسته کرده که میتواند تا ۲۰ درصد مسافت بیشتری را در برخی پروازها ایجاد کند. خطوط هوایی اروپایی ممکن است تا حدی توسط برنامههای پوشش ریسک سوخت محافظت شوند، در حالی که شرکتهای هواپیمایی آمریکایی و خاورمیانهای عموماً پوشش ریسک کمتری دارند.
مککینزی اعلام کرد که خطوط هوایی باید بر واکنشهای اثباتشده به نوسانات سوخت، از جمله بازنشستگی هواپیماهای قدیمیتر، اولویتبندی ضرایب بار بالاتر، کاهش مصرف سوخت از طریق اقدامات عملیاتی، تنظیم قیمتگذاری، ادغام پروازهای کمتقاضا و کاهش هزینهها تمرکز کنند. این شرکت همچنین پیشنهاد کرد که یک دوره طولانی افزایش قیمت سوخت میتواند بازسازی و ادغام در بین شرکتهای هواپیمایی ضعیفتر را تسریع کند.
